بله ،  عشق در زمستان کومه دارد..................

زمستان ، فصل دوست داشتنی است.فصل برفهای سفيد،فصل آرامش و سکوت،فصل قنديلهای بلور،فصل گشت و گذار نشاط انگيز،فصل پوشيدنيهای گرم و دلچسب، فصل محبت و صداقت ،اطاقهای داغ، بخاريهای حرارت بخش ، ... فصل سفيدی و پاکی است ، در اين فصل به تماشای کوه و دشت ميرويم ، با طبيعت خلوت ميکنيم ، از خاطرات ايام کودکی ميگوييم..

  بله ،  عشق در زمستان کومه دارد،.... وقتی که خورشيد از پس ابرهای سپيد گوشه چشمی نشان ميدهد و به آرامی توده ابر را پس ميزندو چهره طلايی خود را به رخ ميکشد و انوار گرمابخش را به روی برفهای سپيد می پاشد، آيا قلبتان گرم نمی شود؟

در زمستان گرچه ظاهری سرد ولی دلی گرم داريم، قلبمان گرچه با آرامش ولی گرمتر ميزند. با حوصله اما بيقرار، به انتظار بهار ميرويم تا سالی ديگر از دفتر زندگی را ورق بزنيم..

اينک زمستان شروع شده ،و طبيعت سپيدپوش شده است ، خورشيد در قاب ابرها مرحمت گاهگاهی دارد ، لطفش مدام نيست اما خوشيم به همان مرحمت گاه گاه او ، که با هر تابشش قلبمان گرم و زندگيمان روشن ميشود

بياييد هماهنگ با طبيعت ناب ، بذرهای انديشه ناب را در بستر خانه ذهن و قلب جلا دهيم ، بياييد قدر يکديگر بدانيم و خود را در پرتو انديشه مرور کنيم و از فراز زمان تلف شده بر پهنه زندگی بنگريم  که شکوفايی هر گل و گياهی در پهندشت انديشه ، جوهر وجود را تلطيف ميکند

  ------------------------------------------------------------------------------

ديروز تو تهران برف نه چندان سنگين ولی دوست داشتنی آمد و امروز کليه مدارس تعطيل شد، صبح بر خلاف هميشه صدای هياهوی بچه ها ، رفت و آمد سرويسهای مدرسه ....نمی آمد ، سکوت دلپذيری همه جا حاکم بود و مناظری بس زيبا تر ديده ميشد ، درختان بی برگ پر از برف ، درختان با برگ برفی که گاهی برفشان سنگينی کرده و تلنگری به شاخه هاشون ميداد ، سيم خاردار های پوشيده از برفی که بسيار منظره زيبايی را خلق کرده بودند ، ماشينهايی که روی برفهای يخ بسته خيابانها سر ميخوردند...و آدم برفيهايی که در اطراف ديده ميشد. 

  
نویسنده : مهري ; ساعت ۱٢:٢۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٤ دی ۱۳۸٢
تگ ها :